Ze noemen ons klanten maar behandelen ons als honden

Vertrouwen

Rotterdammers in bijstand worden bewust vernederd

ROTTERDAM – Behandeld worden als een ‘loser’ om vervolgens ‘nutteloos’ werk te doen als papierprikker of washandjesvouwer. Voor veel Rotterdamse bijstandsgerechtigden is het traject WerkLoont, waarbij je een tegenprestatie moet leveren voor je uitkering, vaak zinloos en vernederend. Samen met onder meer de FNV en de SP wil een aantal bijstandsgerechtigden via de actiegroep ‘STOP Werken zonder Loon’ het tij nu keren.

Pieter Wondergem (61) had 26 jaar lang een eigen wervings- en selectiebureau. Omdat de opdrachten drastisch terugliepen, moest hij hier noodgedwongen mee stoppen. Begin dit jaar kwam hij in de bijstand terecht. Vervolgens moest hij, als tegenprestatie, vijftien weken lang papier prikken in Ommoord en volgde hij een coaching- en trainingstraject in het zoeken naar vacatures.

Profiteurs

Wondergem, die benadrukt dat hij geen problemen heeft met een tegenprestatie, zag het papier prikken net als veel mede-bijstandsgerechtigden als vernederend. Bovendien zouden mensen die in het traject zitten op ‘basis van wantrouwen’ worden bejegend. ‘We worden weggezet als losers, hufters en profiteurs. Maatwerk in het begeleiden naar een baan is er niet of nauwelijks.’

Te activistisch

Hij sloot zich aan bij de cliëntenraad Werk en Inkomen, opgestart vanuit de gemeenteraad. Deze behartigt de belangen van Rotterdammers in de bijstand. Zijn kritiek werd echter ‘te activistisch en weinig diplomatiek’ genoemd. Volgens Wondergem een bewijs dat de cliëntenraad ‘gewoon een verlengstuk van het ambtelijke apparaat is’.

Ontmoedigingsbeleid

Samen met andere bijstandsgerechtigden,vakbond FNV en een aantal politici richtte hij hierom de actiegroep ‘STOP Werken zonder Loon’ op. Als voorzitter wil Wondergem vooral de filosofie die ten grondslag ligt aan het gemeentelijke beleid rondom de bijstand bestrijden. ‘Het is een ontmoedigingsbeleid. De gemeente wil alles in het werk stellen om je zo snel mogelijk uit de bijstand te halen. Punt is dat mensen als profiteurs worden bejegend, en zich hierdoor behandeld voelen als een halve crimineel.’

Volgens Wondergem worden bijstandgerechtigden bewust vernederd. ‘Dit maakt mensen murw en angstig. Niet zelden leidt dit tot psychosomatische klachten.’

Humaner

De actiegroep ‘Werken zonder Loon’ wil het bijstandsbeleid in Rotterdam ‘humaner’ maken. Vorige week werd de eerste stap gezet met staatssecretaris Klijnsma en wethouder Struijvenberg van Sociale Zaken via een ‘ludieke’ actie. Zij kregen de gouden en zilveren prikstok uitgereikt.

Stromen terug

Struijvenberg gaf eerder aan dat mensen die in de bijstand zitten elke baan aan moeten nemen die ze aangeboden krijgen. Dit werkt in de ogen van Wondergem niet. Volgens hem komen er bovendien ‘meer en meer’ hoogopgeleiden in de bijstand terecht. ‘Ik heb ze allemaal voorbij zien komen. Van juristen tot economen. Die moeten elke baan maar aannemen. Dan zitten ze 4 maanden in de bijstand, nemen ze voor een korte tijd een baan als paprikaplukker of schoonmaker en stromen ze regelrecht weer terug.’

Vertrouwen

De gemeente Rotterdam zou volgens Wondergem mensen in de bijstand moeten benaderen op basis van vertrouwen in plaats van wantrouwen. ‘Daarnaast is maatwerk leveren een eerste stap. Stuur bijvoorbeeld bewust op vrijwilligerswerk of stimuleer opleidingen. Een jurist zou bijvoorbeeld veel beter lessen maatschappijleer kunnen geven in plaats van dat hij in Ommoord papier gaat prikken.’

Werkloosheidsindustrie

De kritiek van Wondergem gaat zelfs nog een stapje verder. ‘Ik vermoed dat de gemeente Rotterdam geld verdient aan de hele werkloosheidsindustrie.’ Ook zou Rotterdam de besteding van gelden aan re-integratietrajecten, die de gemeente nu circa 230 miljoen op jaarbasis kost, beter moeten laten onderzoeken. ‘De verantwoording over wat er met dit geld gebeurt is mager.’

Verder noemt Wondergem de samenwerking met het re-integratiebedrijf SDW en de geldstromen die daarmee gemoeid zijn ‘schimmig’. Via een WOB-verzoek heeft Wondergem inzicht gevraagd in het verdienmodel en de financiering rondom dit bijstandstraject.

Half november zal het college aangeven of ze deze ook inzichtelijk wil maken. Mocht de gemeente weigeren dan stapt Wondergem naar de rechter.

Bron: Dichtbij.nl

Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Share on Facebook0Share on Tumblr0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

Vertrouwensexperiment Tilburg

Gepubliceerd op

penguins_at_the_beach_by_snowball_kissesWat?

Wat gebeurt er als je mensen in de bijstand vrijstelt van verplichtingen? Dus geen arbeids- en re-integratieverplichtingen, niet verplicht solliciteren? Wat gebeurt er als je bijverdiensten mag houden als je wel even betaald werk kunt krijgen? Wat gebeurt er als je ondersteund wordt op je eigen pad? Gaan mensen zelf hun weg naar duurzaam (betaald) werk vinden? Zetten mensen zich in voor maatschappelijk gewaardeerd werk? Wat gebeurt er als je mensen (meer) vertrouwen geeft? Boeiende vragen? Tilburg gaat op expeditie naar de antwoorden.

Van wantrouwen naar vertrouwen

Tilburg wil bewoners meer vrijheid en verantwoordelijkheid geven om op een eigen, constructieve manier ‎om te gaan met de bijstand die ze nodig hebben, door in eerste instantie uit te gaan van ‎vertrouwen. Tilburg wil dat bewoners bijstand gaan ervaren als werkelijke ‘bij-stand’. Dus bijstand als een actief recht op bestaanszekerheid om van daaruit ‎zelf te de toekomst in eigen hand te nemen. Dit omdat we verwachten dat burgers zo ‎makkelijker, eerder en duurzamer tot ‘participatie’ komen.

one size maatwerkDat is nodig omdat we alle talenten ‎van mensen van waarde achten en nodig hebben; niet alleen voor betaald werk, maar ook voor ‎andere inzet met maatschappelijke waarde. Zeker omdat er onvoldoende betaalde banen zijn; ‎ook in de toekomst. Het experiment draagt bij aan een herdefiniëring en herwaardering van de ‎factor ‘werk’, aan een nieuwe vorm van wederkerigheid, burgerschap en aan sociale en ‎economische zelfstandigheid van burgers.

Dát zijn in een notendop de gedachten achter het Vertrouwensexperiment. Je geeft mensen vertrouwen en ‎ondersteunt ze bij hun eigen pad. Een manier die we bij ‎zorg en welzijn, in onze eigen Toegang, al ruimschoots toepassen. Zou dat eigenlijk niet veel ‎beter

Continue reading

Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Share on Facebook0Share on Tumblr0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page