Ze noemen ons klanten maar behandelen ons als honden

Toespraak Harry Westerink: Onze tegenprestatie is verzet!

Onze tegenprestatie is verzet!

Ik ben lid van de organisatie Doorbraak en ga namens Doorbraak een praatje houden. Ik sta hier om voor ons allemaal bestaanszekerheid en een leefbaar inkomen te eisen. Voor iedereen, juist ook voor mensen die daarvan worden uitgesloten of dreigen te worden uitgesloten. Ik sta hier om te eisen dat we voor elk soort werk dat we doen, minstens het minimumloon krijgen, en ook een arbeidscontract, arbeidsrechten, goede arbeidsomstandigheden, en vooral respect. Respect voor arbeiders, met en zonder betaald werk. En ik sta hier vooral om kritiek te leveren op het verplichte onbetaalde werk dat uitkeringsgerechtigden vandaag de dag steeds meer moeten doen.

Zo hoort het te zijn: óf je hebt een baan en dan krijg je een fatsoenlijk loon. Óf je hebt geen baan en dan heb je recht op een uitkering. Maar gemeenten dwingen ons nu om te werken zonder loon. Onder het mom van “reïntegratie”, oftewel: rondgepompt worden in de reïntegratie-industrie. En onder het regime van Sociale Zaken met z’n strafkortingen op bijstandsuitkeringen, met onaangekondigde huisbezoeken, met repressie, met disciplinering en vernedering. Natuurlijk kun je dat werken zonder loon weigeren, maar dan kort of stopt de gemeente je uitkering en dan heb je geen geld voor eten en voor een dak boven je hoofd. Een echte keuze om te weigeren heb je dus niet en daarom noemen we het bij Doorbraak dwangarbeid. Steeds meer mensen gebruiken die term ook.

Elk uur gratis werk dat wordt gedaan door een uitkeringsgerechtigde, kan niet meer worden gedaan via een betaalde baan. Dat heet verdringing. Zo laten gemeenten banen verdwijnen en creëren ze zelf baanloosheid. Ze vernietigen dus zelf bestaande werkgelegenheid. Men bezuinigt door mensen te ontslaan en hun arbeid te laten doen door goedkope bijstandsgerechtigden. Ook bedrijven krijgen uitkeringsgerechtigden toegeschoven, die ze na een paar maanden weer inruilen voor nieuwe. Bedrijven die al miljoenenwinsten maken, zoals supermarkten, uitzendbureaus en schoonmaakbedrijven, profiteren gretig van de mogelijkheid om met gratis arbeiders de loonkosten nog meer te kunnen drukken.

De landelijke overheid en de gemeenten dwingen bijstandsgerechtigden via de Participatiewet nu ook nog tot vrijwilligerswerk. In de propagandataal van de overheid wordt dat een “tegenprestatie” genoemd. En men heeft nog een andere belachelijke term verzonnen, namelijk “verplicht vrijwilligerswerk”. De beleidsmakers zetten uitkeringsgerechtigden onder druk en eisen dat ze “iets terug doen voor hun uitkering”, zoals ze dat omschrijven. Vrijwilligerswerk is heel waardevol, maar alleen als het echt vrijwillig is. Nu wordt het een tweede vorm van dwangarbeid, naast de dwangarbeid die nodig zou zijn in het kader van “reïntegratie”. De goede naam van vrijwilligerswerk wordt zo te grabbel gegooid. Vrijwilligersorganisaties die meedoen aan het systeem van de “tegenprestatie”, profiteren van dwang en werken gewild of ongewild mee aan het sanctieregime tegen bijstandsgerechtigden. Zo werken ze meteen ook mee aan het ondermijnen van de bestaanszekerheid van baanlozen
.

Over die “tegenprestatie” gesproken: heel veel mensen krijgen geld van de overheid, zoals bijvoorbeeld de villasubsidietrekkers, maar alleen van de bijstandsgerechtigden wordt een “tegenprestatie” geëist. Waarom eigenlijk? De bijstand is een gezamenlijk vangnet, net als bijvoorbeeld de ziektekostenverzekering, waar we met z’n allen voor betalen voor het geval iemand van ons geen kant meer uit kan. Dat is de solidariteit waar onze samenleving op zou moeten zijn gebaseerd. Solidariteit, maar ook eigenbelang, want iedereen van ons kan in de situatie terechtkomen dat hij of zij een beroep moet doen op de bijstand. Zeker in deze tijden van crisis en massawerkloosheid.

Veel uitkeringsgerechtigden leven in angst voor sancties, voor straffen. De boetes worden hoger, en de kans erop wordt groter. Bijvoorbeeld door de inlichtingenplicht waarbij volkomen onduidelijk blijft wat je nu precies allemaal moet melden aan Sociale Zaken. Volgens de bijstandsregels moeten de baanlozen alles uit hun leven aan de gemeente doorgeven wat “van belang zou kunnen zijn” om het recht op bijstand te kunnen vaststellen. “Wat van belang zou kunnen zijn”, tja, dat kan dus zo ongeveer alles zijn. Dat maakt dat gemeente-ambtenaren, waaronder sociale rechercheurs, diep in je privéleven kunnen duiken, onder dreiging van korting op of stopzetting van je uitkering.

Het bijstandsregime en de dwangarbeid zijn ook bedoeld om mensen bang te maken die nog wel een betaalde baan hebben. Wees braaf en word niet ontslagen, want anders beland je in de dwangarbeid. Dat is de boodschap van de beleidsmakers. Aanvragers van een uitkering worden ontmoedigd door hen eerst aan de dwangarbeid te zetten. Degenen die alle drempels hebben genomen en een uitkering krijgen, worden in de media afgeschilderd als luilakken die niet willen werken. Alsof de banen voor het opscheppen liggen, alsof het geen crisis is. En alsof er niet meer in het leven is dan betaalde arbeid.

Ondanks angst voor kortingen en andere problemen komen steeds meer dwangarbeiders, andere uitkeringsgerechtigden en hun sympathisanten in verzet. Ze vertellen hun ervaringen, organiseren zich en gaan de straat op. Individueel tegenstribbelen groeit zo uit tot collectief verzet. In meerdere steden zijn al actiecomités opgericht en kleine successen behaald. Ook de SP en de FNV worden, mede door onze druk van onderop, kritischer op dwangarbeid.

Onze tegenprestatie is verzet. Verzet tegen dwangarbeid. Verzet tegen het kleineren en disciplineren van baanlozen. Verzet tegen de straffen en de boetes. Verzet tegen de neo-liberale strafstaat die steelt van de armen en kwetsbaren, en de rijken en machtigen bevoordeelt. Doorbraak strijdt samen met anderen in diverse steden al een aantal jaar tegen dwangarbeid. Wat willen we? Als we een uitkering hebben, dan eisen we: 1. stop dwangarbeid, 2. weg met de drempels bij het aanvragen van een uitkering, 3. stop de sancties, 4. stop de onmogelijke inlichtingenplicht, 5. geef hogere uitkeringen, 6. stop het stigmatiseren, kleineren en disciplineren van uitkeringsgerechtigden. Als we arbeid verrichten, dan eisen we: 7. vrije arbeidskeuze, 8. een cao-loon of minstens het minimumloon, 9. reguliere arbeidsrechten, 10. goede arbeidsomstandigheden. En in het algemeen eisen we: 11. bestaanszekerheid en een leefbaar inkomen voor iedereen, 12. een einde aan de propaganda voor het arbeidsetho
s.

De strijd tegen dwangarbeid is volop gaande. Deze week vindt er bijvoorbeeld een internationale actieweek tegen dwangarbeid en tegen sancties plaats, in Groot-Brittannië en in Nederland. De verzorgingsstaat wordt afgebroken en de neo-liberale strafstaat rukt op. Dat moeten we zien te stoppen, met z’n allen. We moeten onszelf van onderop organiseren, want samen staan we sterk. Dat is de les van 1 mei. Dat is de erfenis van de arbeidersbeweging en van andere sociale strijd van vroeger en nu. Een strijd die niet alleen wordt gevoerd door baanlozen, maar ook door vluchtelingen, door flexwerkers, door studenten, door zoveel anderen. Laten we uit al die strijd onze motivatie en inspiratie halen!

Tot slot wil ik samen met jullie even twee leuzen roepen. Schijt aan dwangarbeid! Rutte asociaal, pluk je eigen vriendjes kaal!

Bron: 1 mei

Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Share on Facebook0Share on Tumblr0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

2 Responses to Toespraak Harry Westerink: Onze tegenprestatie is verzet!

  • Ik lees allemaal leuke verhalen van verzet en Lees Hoe het wel of niet moet maar wat is er nu tegen te doen als je in gemeente Rotterdam bijstand krijgt en eigenlijk niet onderdeel wil uitmaken van de papierprikkers groep ??? Ik lees nergens de oplossing alleen maar wat er gebeurt binnen de gemeente Rotterdam

    • Je bent welkom om je aan te sluiten bij onze groep stopwerkenzonderloon. Alleen met voldoende mensen kunnen wij ons hard maken tegen het huidige beleid. Het grootste probleem is de wethouder, deze gelooft heilig in zijn plannen. Op vele manieren zijn wij bezig hier verandering in te brengen. Via deze website en social media proberen wij vooral aandacht te krijgen aangezien veel mensen niet weten hoe het er allemaal aan toe gaat.

      Helaas zul je momenteel voor de uitkering wel mee moeten doen met het papierprikken, maar dit kun je wel onder bezwaar doen. Mocht je juridisch advies nodig hebben dan adviseer ik in eerste instantie even te kijken op de website almerekanbeter.nl. Mocht u verder prive advies wensen dan kunt u altijd even contact opnemen. Wij hebben ondertussen een scala aan connecties om u verder te helpen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *