Ze noemen ons klanten maar behandelen ons als honden

Dwangarbeid in Nederland sterk staaltje psychische terreur

Stopdebankiers

Langzaam maar zeker zie je met de toenemende schending van onze privacy, het deporteren van vluchtelingen met (vaak hier geboren) kind en al afvoeren naar de plek des onheils, huis-uitzettingen, een woekerende controle en politiestaat en inmiddels zelfs een toenemende mate aan staats repressie en dwangarbeid, ons land afglijden naar een staat waar de toenmalige Oost-Duitse Stasi alleen maar van kon dromen. Hieronder een STERK voorbeeld. Echt om te janken.. 

Vanaf 1991, met 17 jarige leeftijd, heb ik mijn eerste bijstanduitkering aanvraag gedaan, dit ging toendertijd via het voormalige Arbeidsburo. Ik ben toen meteen in fase 5 beland, dit stond voor onbemiddelbaar op de arbeidsmarkt, vanwege lichamelijke beperking. Ik heb vanaf kindsheid Fibromyalgi, en ben in behandeling van reumatologen. Door de Gemeente arts een keuring gekregen en ben in een re-integratieproject beland. Vanuit dit project heb ik werk gekregen bij de politie, alwaar ik ook de opleiding ben gaan volgen. Tijdens de opleiding ben ik ziek geworden en is mijn loopbaan beeindigd. Sinds die tijd ben ik de bijstand in en uit gerold, maar altijd bijstand gehad zonder arbeidsverplichting. 5 jaar geleden heb ik wederom een bijstanduitkering aangevraagd bij de Gemeente Heerlen en kreeg een keuring gekregen.

Geen arbeidsverplichting opgelegd gekregen, tot er ineens vorig jaar een nieuw project tot het leven geroepen werd, het project STERK. Volgens gemeente is dit een re-integratie project. Op 16 September 2013 ben ik op gesprek geweest bij de Gemeentelijke sociale zaken , heb aldaar gesproken met mw W (sociale recherche)en mw A.W (re-integratie consulente) en zij vertelde mij dat het project werkgarantie biedt.. Hierop heb ik uiterst enthousiast gereageerd, daar ik eerst niet werken mocht van de gemeente, verschillende projecten zijn afgewezen door de gemeente omdat ik een beperking heb. Op 20-09-2013 op gesprek geweest bij De werkmeester (sociale werkplaats) , gesprek gehad met P.

Op 23-09-2013 gestart met het project bij de werkmeester voor 40 uur in de week. Bij de toch wat merkwaardig gekozen term “werkmeester” had er al een belletje moeten gaan rinkelen..

Bij de werkmeester moesten we doosjes vouwen, crackers uit bestaande verpakking halen en in de nieuwe verpakking, de zojuist gevouwen doosjes stoppen, deze werkzaamheden herhalen zich tot einde dienst. Gezien het feit dat ik alleenstaande moeder ben en een schoolgaand kind heb, aangegeven dat ik niet om 08:00 kan beginnen en uiterlijk om 14:45 mijn dienst moet beëindigen. Er werd mij medegedeeld dat ik voor opvang moest zorgen, en deze zelf moet bekostigen. Gevraagd om een tussentijds gesprek met de dames van de gemeente bij de werkmeester, dit leidde tot dreiging van het stopzetten van mijn uitkering als ik de werkzaamheden niet zou hervatten. Noot; Bij de werkmeester zijn minder begaafde mensen aan het werk en ook mensen die een taakstraf moeten uitvoeren, gezien mijn achtergrond, heb ik aangegeven mij niet veilig te voelen in deze situatie, alsmede ook de verrichte werkzaamheden, die geestdodend zijn, en niets met maatwerk te maken hebben. Ik beschik over een HBO opleiding en men is verplicht maatwerk te leveren bij een re-integratieproject.. Ik heb mijn werkzaamheden vervolgd, maar ben 15 min. voor einde dienst overstuur en huilend weggegaan, heb me meteen per mail ziek gemeld.

Voordat ik aan het traject begon was ik bezig om als zzp-er in de thuiszorg aan de slag te gaan, dit ook aangegeven en verteld dat ik reeds cliënten had en 20 uur aan de slag kon per week. Had me voor het project al bij de huisarts gemeld met overspannenheidsklachten, daar de druk van het starten van een eigen bedrijf al een te grote belasting was. Hierna volgde een aantal weken van psychische terreur, waarin ik door A. W enkele malen per dag werd gebeld, er de onmogelijkste opdrachten van mij verlangd werden, zoals het aanleveren van afsprakenkaart van de psycholoog, afspraken huisarts..zo niet ..einde uitkering..uiteindelijk heeft de huisarts een brief meegegeven met stempel van de praktijk, waarvan A.W beweerd dat ik deze zelf heb gemaakt, dus ik wordt beticht van valsheid in geschrifte.

De Keuringsarts heeft Gemeente verzocht mij met rust te laten, maar dit was volgens A.W slechts een advies, waaraan zij zich niet hoeft te houden. Ik moest me , tijdens ziekte, melden bij het zelfstandigen loket, en binnen 1 week een volledig ondernemersplan op tafel leggen, anders einde uitkering, dit is een onmogelijke opgave. Dat aan dit loket geen enkele ondernemersdeskundigheid kan worden verbonden is mij zondermeer duidelijk. Anders zou men wel weten dat aan een serieus ondernemingsplan vaak wel een half jaar voorbereiding vooraf gaat. Bij vervolg gesprek aangegeven dat ik een (sollicitatie)gesprek wil bij de zorgzusters, zij helpen mensen in de zorg die zelfstandig willen worden. Deze zou plaats vinden op donderdag 24-10-2013. W deelde mij mede dat ik nu meteen of anders donderdag verwacht werd bij de werkmeester…ik weigerde. Vanwege weigering zou ik een sanctie krijgen op mijn uitkering. ik moest sollicitatiebewijzen overleggen, welke ik per mail ingeleverd heb, nu wordt er gezegd dat het onvolledig is en niet verifieerbaar is, er staan namen en telefoonnummers bij dus lijkt mij meer dan verifieerbaar. Na 3 maanden wordt ik opnieuw voor een gesprek uitgenodigd, en dan moet ik me verantwoorden hoe ik heb kunnen leven, zonder geld , bij aannemen van geld van moeder voor de huur etc..wordt ik vervolgd voor fraude(bijverdienste) De dreigende toon houdt aan.

Inmiddels heb ik een sanctie gekregen voor 3 maanden en heb 15 januari 2014 €540,- uitbetaald gekregen. Daarbij komt dan ook nog dat vanwege een openstaande schuld bij de belasting ik geen toeslagen meer krijg de rest van het jaar.. Op dit moment kan ik niet meer in mijn levensonderhoud voorzien en vrees huisuitzetting en afsluiting Gas en energie, ik heb inmiddels al achterstanden. Op dinsdag 28 januari 2014 om 10:00 heb ik een hoorzitting. Aan de hand hiervan heb ik van mijn advocaat een rapport gekregen , opgemaakt door de dames van de gemeente. dit rapport is onvolledig, en eenzijdig.

Bovendien bevat het (bij wijze van akte van onbekwaamheid?) privé informatie van een andere cliënt; dhr E.B zoals mail contact, e-mail adres en telefoonnummer, alsook een deel van het rapport van deze cliënt. Deze cliënt is inmiddels ook de uitkering stop gezet. Mijn mail staat niet vermeld in het rapport, ook mijn verdere medewerking aan de informatieverstrekking waarom gevraagd is staat niet vermeld. Zó zorgvuldig en professioneel wordt er dus met vertrouwelijke informatie van burgers omgegaan.
Helaas houdt het daar niet bij op..

Er wordt door P. de werkmeester verklaard dat ik onder het project wilde uitkomen en mij daarom seksueel bij hem had aangeboden, en dat ik nieuwe kleren droeg en mijn haren fris geverfd waren (???) Hiervan heb ik aangifte gedaan van laster en smaad. Het rapport bevat dus geen relevante zakelijke informatie, en ook geen informatie die alleen maar betrekking op mij heeft. Verder staat er ook niet in vermeld dat mijn huisarts enkele malen getracht heeft contact te krijgen met mw A.W

Hij heeft op haar voicemail ingesproken, zij heeft echter nooit contact opgenomen met de arts. Verder verklaart mw A. W dat uit het onderzoek geen dringende reden is gebleken om af te wijken van de arbeidsverplichting voor klant. De arbeidsverplichting genoemd in artikel 9 lid 1 WWB worden volledig aan klant opgelegd. Ik wordt behandeld bij de Mondriaan voor een dubbele diagnose, en heb fibromyalgie. Door bovengenoemd rapport ben ik afgelopen maandagavond bij de crisisopvang terecht gekomen. Verder is er een controle door sociaal rechercheur W. uitgevoerd bij mij thuis op woensdag 04-09-2013 05-09-2013, 10-09-2013, 12-09-2013, er is niets van belang waargenomen. dit was dus nog vóór het project.

Het project STERK is gestart met 300 bijstandsgerechtigden en een zeer hoog percentage van deze groep is inmiddels gekort op de uitkering of zelfs de uitkering stop gezet. Ik heb zelf vanuit de wachtkamer gehoord hoe een jongen gedreigd werd met vervolging door sociaal rechercheur W., of hij moest een brief ondertekenen dat hij van verdere uitkering af zou zien, dan zou hij niet vervolgd worden. Hij heeft niet ondertekend en is de kamer uit gestormd. De ziekelijke wijze waarop deze terreur en machtsmisbruik wordt uitgeoefend op de zwakkeren binnen de samenleving, is een symptoom van iets dat “topdown” begint. Tot aan Den Haag toe, zoals uit een volgend artikel hierover zal blijken.

Van de aanvankelijk moeilijk bemiddelbare werklozen waarvan de meesten dolgraag aan het werk willen, wordt de uitkering als dwangmiddel ingezet om als willoze horigen het meest geestdodende werk te doen dat een mens zich kan voorstellen. Het recht op de uitkering wordt ontzegd op straffe van het niet naleven van mensonterende voorwaarden. Eenzijdig opgelegd.
Omdat de bijstandsgerechtigde niet als gecontracteerde werknemer wordt aangesteld voor het verrichten van additionele arbeid, kan hij uitgebuit blijven worden en kan hij ook geen aanspraak maken op cao-rechten.

Hij is wat dat betreft nagenoeg rechteloos en weerloos. Het is pure uitbuiting waar met een repressief en vernederend beleid mensen die al in een kansarme situatie zaten, worden uitgemolken en voor dikke winsten worden uitgeknepen, waar ze eerst met een belofte voor passend werk worden geronseld.
Op de waarde van die arbeid wordt, door de gemeenten en bedrijven waar bijstandsgerechtigden tewerkgesteld zijn, beslag gelegd. Die arbeidswaarde wordt dus niet in de vorm van loon aan de tewerkgestelde bijstandsgerechtigden toegekend. Helemaal niets van de geproduceerde waarde keert terug naar degenen die haar hebben voortgebracht. Dat is 100% uitbuiting en conditie voor 100% vervreemding. Bijstandsgerechtigden worden zo feitelijk als slaven aan gemeentelijke diensten en particuliere bedrijven toegekend. Daarmee krijgen lokale overheden de mogelijkheid om op de diensten (groenvoorziening, vuilnisophaaldienst, stratenschoonmaakdienst e.d.) te bezuinigen en het werk door bijstandsgerechtigden te laten doen. What’s next?

Sweatshops voor de kinderbijslag?
Op google ben ik een krantenknipsel tegengekomen dat een jonge vrouw zich van haar leven heeft proberen te beroven na psychische terreur van medewerkers van sociale zaken. Ik vraag me onderhand af of ze het er om doen.

Bron: StopDeBankiers 31-05-2015

Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Share on Facebook0Share on Tumblr0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *