Ze noemen ons klanten maar behandelen ons als honden

Monthly Archives: september 2015

Werken zonder loon

Sadet Karabulut (SP)

Het was een drukke dag voor RoSA! maandag 14 september. Niet alleen organiseerde de Rotterdamse Sociale Alliantie ’s middags een bijeenkomst met als titel “Naar een nieuwe Economie (Basisloon, Basisinkomen en Productieheffing)”. ’s Avonds was er in de Pauluskerk een bijeenkomst over werken zonder loon, georganiseerd door de SP en de FNV, waarin we vele aanwezigen van die middag opnieuw ontmoetten. De avond werd geleid door Sadet Karabulut.

Eén ding was duidelijk: Praat nooit meer over “tegenprestatie”, maar benoem wat het is: “Werken zonder loon.”

Ruud Kuin (FNV)

Karel van Els, van de Initiatiefgroep van RoSA!, wees ons deze week op een tweetal artikelen, een verslag van de bijeenkomst van maandagavond, waar door Ruud Kuin, vice-voorzitter van de FNV, werd aangekondigd dat ook in Rotterdam een initiatief wordt gestart tegen werken zonder loon. En waarbij hij Rotterdamse organisaties en de politieke partijen opriep mee te doen aan dit initiatief.

Dit artikel is te vinden onder:

http://demonitor.ncrv.nl/sociale-dienst/initiatief-tegen-werken-zonder-loon

Pieter Wondergem was één van de sprekers op maandagavond. Als slachtoffers van het beleid heeft hij 15 weken papier moeten prikken om zijn bijstand te behouden. Hierbij een artikel hierover:

Pieter krijgt kritische beoordeling van zijn tegenprestatie in de Bijstand

“Woorden zijn overbodig om aan te geven hoe verontwaardigd ik ben”, schreef Karel van Els hierover. Daarom roept de Rotterdamse Sociale Alliantie de weldenkende Rotterdammers dan ook op zich achter het initiatief WERKEN ZONDER LOON te scharen en vooral ook politieke partijen zoals GroenLinks en de PvdA.

Bron: Rosa Rotterdam

                                                                   

Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Share on Facebook0Share on Tumblr0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

Pieter krijgt kritische beoordeling van zijn tegenprestatie in de bijstand

Pieter Wondergem

Pieter na zijn beoordelingsgesprek

De tegenprestatie van Pieter Wondergem zit erop. Wij volgen hem voor ons dossier Sociale Dienst. Pieter heeft 15 weken papier moeten prikken om zijn bijstand te behouden. Volgens de gemeente Rotterdam is het doel van zijn tegenprestatie re-integratie. Maar Pieter liet ons al eerder weten dat het verplichte werk zijn kansen op de arbeidsmarkt niet vergroot.

We ontmoeten Pieter na een evaluatiegesprek van zijn tegenprestatie bij de Sociale Dienst. Hij is teleurgesteld in de gemeentelijke dienstverlening. ‘Ik wilde tot in de kleinste details de rapportage bespreken, omdat de honden er geen brood van lusten,’ meldt Pieter ons direct na zijn gesprek. Zijn tegenprestatie bij het re-integratieproject WerkLoont is door reïntegratiebedrijf SDW beoordeeld in een eindrapportage.

‘Attitudeprobleem’

In dit document staat dat Pieter een ‘attitudeprobleem’ heeft. Zijn werkbegeleiders hebben Pieter’s kritische houding en opmerkingen tijdens het werk als ‘zeer ongepast’ ervaren. ‘De heer Wondergem was bepaald geen harde werker. Hij liep mee, maar deponeerde weinig zwerfafval in de vuilniszak.’attitude

Pieter wil na zijn tegenprestatie interviewtrainingen geven aan hoger opgeleiden. De gemeente prijst zijn voornemen om andere bijstandsgerechtigden zo sneller aan een baan te helpen. ‘Dat is uiteraard een prachtig streven,’ staat in de eindrapportage.

Pieter wil nog steeds weten hoeveel geld zijn tegenprestatie heeft gekost. Zijn poging om de rekening van zijn re-integratie in te zien, krijgt op donderdag 17 september een vervolg. Dan wordt zijn verzoek om de facturen van re-integratiebedrijf SDW aan de Gemeente Rotterdam te krijgen, beoordeeld door de Algemene Bezwaarschriften Commissie.

De Monitor houdt je uiteraard op de hoogte van deze zaak.

Bron: de Monitor

Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Share on Facebook0Share on Tumblr0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

De baan als afgod

de baan als afgod

© uwkeuze.net

Bij ons in Barendrecht mogen ontvangers van een bijstandsuitkering hun ‘maatschappelijke tegenprestatie’ ook verrichten in de vorm van vrijwilligerswerk bij een kerkelijke gemeenschap. En zo kwam het dat ik als predikant van de oudste kerk van Barendrecht mij verdiepte in wat er op het gebied van bijstand aan de hand is. En zo kwam ik er achter dat, hoewel Rotterdam en Barendrecht aan elkaar grenzen, er een grote kloof is tussen de manier waarop deze gemeenten omgaan met hun bijstanders. De situatie in Rotterdam is verbijsterend. De voorbeelden daarvan zijn op deze website te vinden. Hoe kan dat toch? Wat zit er achter? Ik denk dat het te maken heeft met de verafgoding van het hebben van een baan.

Naar het besef van de Bijbel is er maar één God. Er is er maar één die de titel God waard is. Tegelijkertijd is de Bijbel wel zo realistisch om te erkennen dat mensen door vele andere machten worden bekoord. Er zijn naat de ene God vele goden. Zo is er de god van de welvaart. De god van het geweld. De god van de vruchtbaarheid. Velen buigen in aanbidding hun knieën voor hen, geven zich helemaal aan hen over.

Afgoden worden ze genoemd. Ze houden een mens in zijn greep, gevangen, bezet. Wispelturig zijn ze, dat kenmerkt deze afgoden ook. Je weet nooit wat je aan ze hebt. Samen staan ze tegenover de bevrijdende en betrouwbare God. Je hebt soms met die God te doen, alleen tegenover al die invloedrijke afgoden.

Nu leven wij in een wereld waarin God ver weg is. Hij is niet meer dan een stipje in de achteruitkijkspiegel van onze tijd. Maar of met Hem de afgoden ook verdwenen? Ik denk het niet. Eén van onze afgoden is ‘de baan’. Ga maar na. Het doen van betaald werk wordt aanbeden. En er wordt heel wat aan opgeofferd, tot gezondheid en gezinsgeluk aan toe. Heb je een baan, dan tel je mee. Heb je geen baan, dan tel je niet mee. Wie betaald werk doet, is meer dan wie geen betaald werk doet. Na ziekte – gezondheid is ook zo’n afgod – is het verliezen van je baan wel de grootste ramp die je kan overkomen.

De afgod Betaald Werk is net zoals al die andere afgoden wispelturig. Zomaar kan deze afgod je in de steek laten. En of je hem al vele tientallen jaren Continue reading

Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Share on Facebook0Share on Tumblr0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

Ons systeem is hufterig

Bron: Joop.nl

Het is niet toevallig dat Mark Rutte, de baas van ons systeem, begon met het woord hufterig en het is ook geen toeval dat hij dit woord in verband bracht met uitkeringsgerechtigden. Uitkeringsgerechtigden zijn in ons systeem, waarin betaald werk de sleutel vormt, de paria’s, de hufters. Labbekakken. En het kan in dit neoliberale tijdperk nog gewoon gezegd worden ook. Daarna riep diezelfde Rutte op tot een debat in de Tweede Kamer, een debat over het moraal van dit kabinet, van de politiek, van onze samenleving.

De moraal van een neoliberaal systeem is eigenlijk heel simpel; eigenbelang eerst, het ego eerst. Ik kom op voor mezelf, want niemand anders zal dat doen. En dit is niet een moraal die toevallig is ingesleten, nee, die is heel simpel door een systeem geschapen dat geld, materie en economie in zo’n beetje alle leefgebieden op de allereerste plaats zet. Het is ook alleen in dit economisch kader dat Rutte zijn moraal definieert. Een hufter is in zijn vocabulaire iemand die niet zijn stinkende best doet om mee te komen in dit economisch systeem.

In dit systeem is geen plek voor medemenselijkheid, voor kwetsbaarheid, voor compassie, voor solidariteit. Het systeem gaat om macht, waarbij menselijke waarden ondergronds zijn gegaan, zoals vroeger het verzet tegen de onderdrukker die van buiten kwam. Nu komt de onderdrukking van binnenuit, vanuit ons eigen systeem en we staan het als makke lammetjes toe. In slaap gesust door de materiële welvaart die we hebben en sluiten onze ogen voor de slachtoffers, de vluchtelingen, die om wat voor reden dan ook aan ons fort kloppen. Het enige waar het dit systeem en zijn vertegenwoordigers Continue reading

Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Share on Facebook0Share on Tumblr0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

Ombudsman Rotterdam: Tegenprestatie gaat in meer gemeenten verkeerd

We ontmoeten de Ombudsman Rotterdam voor het dossier Sociale Dienst. Mr. Anne Mieke Zwaneveld is kritisch over de tegenprestaties die de gemeente Rotterdam heeft ingevoerd voor bijstandsgerechtigden.

Afgelopen mei kwam de Ombudsman met een onderzoek naar de klachten over het verplichte werk. De conclusie was dat er te weinig maatwerk wordt geboden. En dat blijkt nog steeds het probleem. Vijftien weken papier prikken, zoals de 60-jarige Pieter Wondergem doet, vergroot volgens de Ombudsman de kans op een baan niet.

Volgens de Ombudsman moet de tegenprestatie meer aansluiten bij de werkervaring en persoonlijke situatie van de uitkeringsgerechtigden.

De tegenprestatie in Rotterdam wordt door steeds meer gemeenten als model gezien, zegt Anne Mieke Zwaneveld. En dat terwijl veel Rotterdamse uitkeringsgerechtigden geen kans hebben op een nieuwe baan door zulke werktrajecten.

In de bijstand en moet je ook een tegenprestatie leveren?

Bron: http://demonitor.ncrv.nl/sociale-dienst/ombudsman-rotterdam-tegenprestatie-gaat-in-meer-gemeenten-verkeerd

Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Share on Facebook0Share on Tumblr0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

Ombudsman Rotterdam: ‘Tegenprestatie Pieter is geen maatwerk’

We nemen contact op met de Ombudsman in Rotterdam over de tegenprestatie van Pieter Wondergem. Pieter is een 60-jarige bijstandsgerechtigde die papier moet prikken om bijstand te krijgen. Voor ons dossier Sociale Dienst liepen we een morgen met hem mee. Tijdens het prikken in Rotterdam vertelt Pieter wat hij er van leert: ‘Volstrekt niets’.

De Rotterdamse ombudsman, mr. Anne Mieke Zwaneveld, vraagt zich af in hoeverre papier prikken Pieter helpt bij het vinden van een nieuwe baan. Terwijl dat juist de bedoeling is van de tegenprestatie in de bijstand. De Ombudsman vindt bovendien dat de tegenprestatie van Pieter geen recht doet aan het individu. ‘Ik weet dat voor sommige mensen papier prikken een goed re-integratieproject is. Maar ik pleit voor maatwerk en dat lijkt me bij Pieter niet het geval’, laat Zwaneveld ons weten.

‘Een van de vele voorbeelden’

De ombudsman deed dit jaar uitgebreid onderzoek naar de tegenprestaties in de bijstand. Sinds 1 januari van dit jaar zijn die door de nieuwe Participatiewet verplicht gesteld. Er komen, ook bij de Ombudsman in Rotterdam, veel klachten binnen over de nieuwe wettelijke maatregel.

Zij noemt het verhaal van Pieter ‘één van de vele voorbeelden’ van niet passend verplicht werk in de bijstand. We komen binnenkort met een uitgebreid interview van mevrouw Zwaneveld.

Heeft u tips over tegenprestaties? Weet u meer over de kosten van deze re-integratieprojecten? Mail de redactie:demonitor@kro-ncrv.nl

Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Share on Facebook0Share on Tumblr0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page

Tegenprestatie bijstand: Een ochtend papier prikken met Pieter (60)

Voor ons dossier Sociale Dienst lopen we in Rotterdam mee met Pieter Wondergem. Hij is een 60-jarige bijstandsgerechtigde die papier moet prikken om bijstand te krijgen. Eerder vertelden we al over zijn verhaal. Pieter heeft er geen probleem mee dat hij iets terug moet doen voor zijn bijstand, maar hij vraagt zich af: helpt dit werk mij als 60-jarige aan een nieuwe baan? Of hebben ze er bij de gemeente een goedkope kracht bij? En hoeveel verdient het bedrijf aan het papier prikken van Pieter?

Tijdens het prikken vertelt Pieter wat het idee achter zijn tegenprestatie is en wat hij er van leert. ‘Volstrekt niets’.

Ook in de bijstand en moet je een tegenprestatie leveren? Vertel ons je verhaal: demonitor@kro-ncrv.nl.

Bron: de Monitor

Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Share on Facebook0Share on Tumblr0Share on Google+0Pin on Pinterest0Email this to someonePrint this page